Αρχική σελίδα Λογοτεχνικά Ποιήματα ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ Στίχοι 221 - 262
ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ Στίχοι 221 - 262 Εκτύπωση E-mail

 

καί ξανακάνου πόλεμο, κ' οἱ Τούρκ' εἶν' ἀποκάτω,

 

κ’ ἐσκοτωθήκαν ἑκατό εἰς τοῦ Κατρέ τόν πάτο.

 

 

(κ’ ἀπού τά Σφακιανόπουλα κιανεῖς δέν ἐσκοτώθη,

 

 

μόνο ‘νά ν’Ἰμπριωτόπουλο ‘λιγάκιν ἐλαβώθη),

 

 

κ’ ἀπό τοῦ Δέσκου τά κορμιά ἐφράξασι τό πόρο,

 

 

μά πέφτουσι καί Σφακιανοί εἰκοσιδυό 'ς τό τόπο.

 

 

κ’ ἀπού τσή Κοπελιᾶς τ’ ἀρμί, τά’ Ἀζιλακιᾶ τή στράτα,

 

ἐπέσασι σαράντα τρεῖς, ὥστε νά 'βγούσι τά’ ἄστρα.

 

 

μά ἡ Τουρκιά ἤτονε πολλή, ἀμέτρητες χιλιάδες,

 

 

ἀσκέρια, ‘ντόπια, ξενικά, γιανίτζαροι πασάδες.

 

Καί μέ τά ‘ξημερώματα ἐπῆραν ἴσια 'πάνω,

 

οὔλη τσή Κρήτης ἤ Τουρκιά, τ’ ἀσκέρια τοῦ Σουλτάνο,

 

ἄλλοι τοῦ Δέσκου βγαίνουσι κ’ ἄλλ’ ἀποῦ τό Σιμάλι,

 

κ’ ἀπού τό Δοκαρόπορο κ' ἀπού τή Στάζον ἄλλοι.

 

Καί πού νά τσοί βαστάξουσι τά ‘λίγα παλληκάρια,

 

κ’ ἄς ἔχου πόδια 'σάν φτερά, δύναμι 'σά λιοντάρια.

 

ἀφήκαν τσοί γιά δέν 'μπορού 'πίσω νά τσοί γυρίσου,

 

ἐσκαπουλήσα τσή κορφές καί θέ νά τσοί τυλίξου.

 

'ς τσ' εἴκοσι πέντε τ' Ἀπριλιοῦ, πριχοῦ σηκώσ' ἡμέρα,

 

μπαίνουν οἱ Τοῦρκοι 'ς τά Σφακιά μέ τό σπαθί 'ς τή χέρα.

 

Ἡ’ μπῆκα 'ς τό ξυλόδεμα κ’ ἁπάν’ ἀπό τοῦ Δέσκου,

 

κ' οὖλο τ’ Ἀσκύφου πιάνουσι, τήν Ἴμβρο κ’ τ’ Ἀσφέντου

 

 

 

στράτες γεμίζουν καί κορφές, καί λάκκοι καί κεφάλια,

 

 

ἀγόρια πού τό 'ρπίζετε νά 'ρθετε 'ς ἔθοια χάλια !

 

 

Μά κ’ ὅπου ‘προπατήξασι παντοῦ τσοί κουτελώνου,

 

 

καί σκοτωμένους 'ς τά βουνά ἐπά κ’ ἐκεῖ πετρώνου.

 

 

Πολύν καιρόν ἐθάφτασι καί τά μιαρά κ’ ἡ σκάρες

 

 

εἰς τσή παποῦρες κ’ εἰς τάρμια νά ὑπάη τσή Μαδάρες,

 

 

ς τήν Ἄμπελο ‘ς τοῦ Λαχανά, Ξερόκαμπο Κουβάτζια,

 

 

 τσή ν’ Ἴμπρος τά παρόλαγγα 'ς τά Γούργουθα 'ς τά Φράτζια.

πόλεμον  απαντήξασι, τοίχους και μιτιρίσια,

 

 

μά ποῦ νά τσοί κρατήξουσιν ἀπού ἤσα ‘σά μερμήγγια;

 

 

Κεντού τ' ἀγόρια καί περνού τσοί Βουβαδοβρασκάδες

 

 

κακό πολύ τό 'πάθετε καϋμένες Κωμητάδες.

 

 

Σαββάτο 'μέρα 'φτάξασιν εἰς τῷ Σφακιῶ τή χώρα,

 

 

'π' ἤ γής κ' ὁ κόσμος ἔτρεμεν ἀπού τά μοιρολόγια.

 

 

ἤ μιά 'κλαιγε τόν ἄντρα τσή κ’ ἤ γιάλλη τόν ὑγιόν τσή,

 

 

κ’ ἤ γιάλλη τόν ἀφέντη τσή κ’ ἄλλη τόν ἀδερφόν τσή,

 

 

τό Μεσοχώρι, καίουσι, καίσι καί τοῦ Γεωργίτζη,

 

 

τό Θόλο, τόν Ὀμπρός Γιαλό, καί δέν ἀφίνουν σπίτι,

 

 

ἐκάψα τόν Ὀμπρός Γιαλό κάτω τσοί μαγαντζέδες,

 

 

'ποῦ 'κατεβαίνα οἱ γιάρχοντες κ’ ἐκάνα τσ' ἐγλεντζέδες            262/1032

 

 
Copyright © 2017 ΣΦΑΚΙΑ η ρίζα της Κρήτης | all rights reserved